Gazeta codzienna

Sztuka. Kultura. Nauka.

* * *
Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacji pospolitej. Od 3 stycznia 1661.
piątek, 16 Listopad, 2018 - 04:48

Polliania, Sklawania, Waredonia i Krakowia- prowincje z czasów Bolesława Chrobrego

czw., 15/08/2013 - 10:57

Polliania, Sklawania, Waredonia i Krakowia zostały wymienione przez Ademara.  Poniżej tłumaczenie fragmentu z Ademara (autorzy: J. Kujawiński, M. Sosnowski) z wyboru tekstów do dziejów św. Brunona przygotowywanego do druku przez E. Skibińskiego

 
Miał bowiem dwóch najczcigodniejszych biskupów, mianowicie świętego Adalberta arcybiskupa z miasta Pragra, które jest w prowincji Bevehem a także świętego Brunona biskupa z miasta Osburg, które jest w prowincji Bawarii, krewnego tegoż imperatora. Byli tedy, święty Adalbert mały posturą, święty Bruno rosłego ciała. I kiedykolwiek święty Adalbert przebywał na dworze imperatora, odchodząc sam późną nocą do lasu, znosił drwa na własnych barkach, o bosych stopach, gdy nikt nie wiedział, do swojej siedziby. Sprzedając te drwa, przygotowywał sobie pożywienie. Gdy po wielu dniach imperator dowiedział się o tym, jak zwykle z nim rozmawiając pewnego dnia – ponieważ miał go za świętego – rzekł żartując: Taki biskup jakim jesteście wy powinien był wyruszyć na nauczanie ludów Słowian. Zaraz biskup, całując stopy imperatora, powiedział, że się tego podejmuje, i nie mógł imperator odwieść go później od tego zamiaru. I na prośbę samego biskupa ustanowiono za niego w mieście Praga arcybiskupa, którego sam wybrał, a imperator chętnie przyzwolił. I przygotowawszy wszystkie niezbędne rzeczy, odszedł o bosych stopach do prowincji Polliana, gdzie nikt nie słyszał imienia Chrystusa, i zaczął głosić ewangelię.


Podążając za tym jego przykładem, biskup Bruno poprosił cesarza, by rozkazał konsekrować za niego w jego siedzibie biskupa, którego wybrał, imieniem Odolricus. Gdy to się stało, także on sam odszedł pokornie do prowincji Ungria, która zwie się Biała Ungria, dla odróżnienia od innej, Czarnej Ungrii, dlatego, że lud jest ciemnego koloru jak Etiopowie. Święty Adalbert ostatecznie nawrócił na wiarę Chrystusa te oto cztery prowincje, które były krępowane starym błędem pogan, mianowicie Pollianę, Sklawanię, Waredonię i Krakowię.

 
Po tym, jak umocnił je w wierze, odszedł do prowincji Pincenatów, by głosić im Pana. Lud ten jest nader dziki z powodu idoli. Po ośmiu dniach jak do nich przybył i zaczął zwiastować im Chrystusa, dziewiątego dnia, odkrywając, że oddaje się modlitwie, uczynili go męczennikiem Chrystusa, przebijając żelaznymi oszczepami. Następnie, odciąwszy głowę, ciało jego zatopili w wielkim jeziorze, głowę zaś wyrzucili dzikim zwierzętom na łąkę. Anioł zaś Pana biorąc głowę, złożył ją przy trupie na drugim brzegu. Tam nieruchomy i nietknięty, i niezepsuty pozostał, dopóki kupcy nie przepływali statkiem obok tego miejsca. Unieśli święty skarb i ujawnili Sklawonii. Dowiedziawszy się o tym, król Sklawanii imieniem Botesclavus, którego sam święty Adalbert ochrzcił, ofiarowawszy wielkie dary, głowę i trupa przyjął z czcią i w jego imieniu zbudował wielki klasztor. I zaczęły się dziać liczne cuda przez tegoż męczennika Chrystusowego. Umęczony zaś został święty Adalbert dnia 24 miesiąca kwietnia, to jest dziewiątego dnia przed kalendami maja. 
 
za: http://www.historycy.org/index.php?showtopic=103402&st=300  

opr. A. Fularz, ilustracja, mapa Polskiz 1583 r.