Gazeta codzienna

Sztuka. Kultura. Nauka.

* * *
Merkuriusz Polski dzieje wszystkiego świata w sobie zamykający dla informacji pospolitej. Od 3 stycznia 1661.
niedziela, 20 Maj, 2018 - 21:56
wt., 27/08/2013 - 19:08
Kategoria: 

Czy porównywanie postaci historycznych z legendarnymi pozwoli odnaleźć dawne historie? Być może jest w tym sporo prawdy: u Galla Anonima znajdziemy fragment w którym informuje on o postanowieniu "króla królów i księcia książąt", a więc zapewne chodziło o ówczesnego cesarza.

Po tym wszystkim młody Siemowit, syn Piasta Chościskowica, wzrastał w siły i lata i z dnia na dzień postępował i rósł w zacności do tego stopnia, że król królów i książę książąt za powszechną zgodą ustanowił go księciem Polski, a Popiela wraz z potomstwem doszczętnie usunął z królestwa.

źródło: Kronika polska (łac. Chronica Polonorum) – kronika historii Polski do 1114 spisana w latach 1112–1116 po łacinie przez anonimowego autora nazwanego Gallem Anonimem

Popiel zjadany przez myszy, cc wikimedia

O genezie Wilków

Lutycy i Oboryci pochodzą od Wilków - pisze Adam Naruszewicz w pośmiertnie wydanej pracy (z roku 1836) pt. Historya narodu polskiego. "Popiel I żył w roku pańskim 821, a jego prawdziwe imię Liubi, podano w kronikach bertyńskich i innych [rocznikach] krolów Franków"- donoszą inni historycy. Były to czasy cesarza Ludwika I.

"Erant filii Liubi regis Vilzorum, gui licet cum fratribus suis regnum suum divisum teneret, propterea tamen quod natu major esset, ad eum totius regni summa pertinebat."

Miał on mieć największe królestwo, ale zostało podzielone na jego dzieci. Synowie tego Liuba to: Meligast i Celiadrag. Kromer o Popielu II pisze że panowal w 823 roku. 

"Wszyscy ci krolikowie potomkowie domniemanego Leszka byli krolikami Lutykow, Wilkow, Oborytow, jak i pozniejsi po nich. tekst łaciński"In haec tempora incidere videtur id, quod Huldricus Mutius in annum Christri 823 confert, nempe duos fratres,quos in Saxonia Polonici sive Slavici generis fuiss constant cum de principatu paterno contenderent Francofordiam ad Ludovicum pium imperatorum, Cardi magni filium venire, eoque auctore principatum natu minori, concedente majore atributum esse ,cum eum magis gens illa per blegatos expeteret."

 

(...)

wg Historya narodu polskiego, Tomy 3-4 Autorzy Adam Naruszewicz